Mooi zijn is een vereiste om mee te tellen in de wereld. Met name voor een vrouw is dat maar al te duidelijk. 'Hotties' worden gezien en 'notties' not. De lelijke notties slagen nooit, maar hotties weten daarentegen wél wat succes is. Een lelijkerd met een beetje karakter doet er dan ook maar het beste aan snel mooi te worden. Het is zomaar een greep uit de opzienbare levenslessen die in 'The Hottie and the Nottie' tot ons komen. Mét Paris Hilton zelfs. Dat kan bijna niet meer stuk.

De hottie in de film is Cristabel Abbott (Hilton) en de afschuwelijk lelijke en eigenlijk net zo smerige nottie is June Phigg (Christine Lakin), die bovendien weinig sympathiek overkomt. Beiden daten niet. June niet omdat elke man haar - terecht - uit de weg gaat en Cristabel niet omdat ze June's beste vriendin is en alleen aan de man wil als June ook wat weet te scoren. Ai. Dat ziet we niet goed uit voor Nate Cooper (Joel David Moore), die (in de film om volstrekt logische redenen) al zijn hele leven met Cristabel het bed in wil.

Maar alles kan als je maar genoeg je best doet, dus Nate zet alles op alles om June aan de man te krijgen. Of beter, een man aan June te krijgen. Hij probeert het met omkoperij, hypnoses en meer, maar het ziet er na alle probeersels nog steeds slecht uit. De arme Nate, zou hij dan nooit seks hebben met Cristabel? Ondertussen begint de nottie door een reeks van schoonheidsbehandelingen steeds minder not te worden. En het is ongelooflijk maar waar, de persoonlijkheid van June verandert zowaar mee met haar uiterlijke verbeteringen. Niet andersom, al hebben de makers van de film je daar - als je om weinig verrassende redenen nét even wat minder goed oplet - bijna even tuk.

Alles, maar dan ook echt álles in de film draait om schoonheid. Hilton moet zich als een vis in het water hebben gevoeld. En eerlijk is eerlijk, geacteerd wordt er in de film sowieso niet echt en de dialogen zijn van soms van zo'n stuitend niveau dat het bedenkelijke acteerwerk eigenlijk niet eens zo veel weerzin meer oproept. Wat dacht je van deze: "A life without orgasms, is like a life without flowers". Een beetje man vindt dat natuurlijk leuk. Dat de steenrijke erfgename geen karakteractrice is, moet haar dan maar even worden vergeven.

De kracht van tegenstellingen, dat hebben de makers van 'The Hottie and the Nottie' wel begrepen. De uiterlijke vormen spreken boekdelen en de binnenkant blijft leeg. Er bestaat na een net zo voorspelbaar als bedenkelijk einde een nog steeds vreemde en koude moraal, terwijl nou net een beetje warmte de film nog enige waarde had kunnen geven. Liefde doet er niet toe, op wat decoratie van lege kreten na wellicht. Van chemie tussen wie dan ook is geen enkele sprake.

Weg met de sprookjesachtige romantiek en welkom in de echte wereld, waar mooie borsten en kont nou eenmaal belangrijker zijn dan dat overschatte innerlijk. Iedereen die dat niet inziet heeft van de wereld duidelijk niets begrepen.