Regisseur en scriptschrijver Albert Magnoli werd door Prince en zijn manager Robert Calvallo benaderd om het script te schrijven voor de debuutfilm van His Royal Badness. De film ‘Purple Rain' bestaat uit grofweg twee delen. Allereerst is er het optreden van Prince (The Kid) op het podium van de First Avenue Club in Minneapolis, waarin hij de nummers van de Oscarwinnende soundtrack "Purple Rain" ten gehore brengt. En op de tweede plaats de verschillende oppervlakkige verhaallijnen, die door deze nummers met elkaar worden verbonden, maar in feite nergens toe leiden.

Bij de concertregistratie krijgt de kijker de klassiekers als "When Doves Cry", "Let's Go Crazy",  "I Would Die 4 You" en vanzelfsprekend de titelsong "Purple Rain" voorgeschoteld. Het zijn stuk voor stuk nummers die behoren tot het beste werk van de zanger en ze laten een voortreffelijke indruk achter, waarmee maar weer eens het talent van Prince wordt onderstreept.

Jammer genoeg geldt dit niet voor het script dat deels autobiografisch is en weinig om het lijf heeft. Het ontbreekt de film aan diepgaande personages en een goed uitgewerkt plot. Daarbij komt dat het acteerniveau van de cast, die overigens slechts twee professionele acteurs (Olga Karlatos en Clarence Williams III) kent, bedroevend slecht is. Het is niet alleen Prince, die als acteur niet overtuigt, maar ook zijn bandleden (Wendy en Lisa uit The Generation) en collega-musici (The Time/Apollonia) vallen op dit vlak genadeloos door de mand.

De kijker is hierdoor dan ook snel afgeleid en zal de aandacht niet bij de film houden totdat onze hoofdrolspeler weer gaat zingen en gitaarspelen. En dat is toch wat hij het beste kan en waar alles eigenlijk om draait; het neerzetten van een wervelende show. Kortom Prince op zijn best!

Al met al maken het slechte acteerwerk en de fantastische soundtrack en concertregistratie ‘Purple Rain' tot een film van uitersten, die je zeker als muziekliefhebber gezien moet hebben.