Het verhaal van ‘Il papà di Giovanni' begint in 1938 en bestrijkt een periode van vijftien jaren. Giovanna (Alba Rohrwacher) is enig kind en is een saai en grijzig meisje zonder vriendinnen dat in sociaal opzicht nogal onhandig is. Vader Michele (Silvio Orlando) is onderwijzer, adoreert Giovanna en maakt zich zorgen over haar gebrek aan vriendjes. Obsessief in zijn bescherming ten opzichte van haar, probeert hij haar voortdurend te overtuigen hoe leuk zij er wel niet uitziet en dat de jongens steeds naar haar kijken. Zijn echtgenote Delia (Francesca Neri) is een aantrekkelijke vrouw die hem verwijt dat hij Giovanna daarmee valse hoop geeft. Uiteindelijk gaat hij zover zijn positie als onderwijzer te gebruiken door een leerling die nog examen moet doen onder druk te zetten om een afspraakje met zijn dochter te maken. Als die niet meewerkt, moet hij een heel schooljaar over doen.

Vader Michele kan zijn vrouw slechts het comfort van een vaste baan met een klein inkomen bieden. Delia is met hem getrouwd vanwege de bescheiden zekerheid die hij haar daarmee biedt. Zij is heimelijk verliefd op buurman en huisvriend Sergio (Ezio Greggio), politieagent en aanhanger van Mussolini. Deze heeft allerlei ‘kortingen' bij zijn inkopen en maakt er als vriendendienst ook goede sier mee, onder andere bij buurvrouw Delia.

Als Giovanna op een feestje merkt dat haar enige vriendin weet dat haar vader haar op deze wijze heeft bedrogen met haar ‘verkering', slaat zij helemaal door. Dit heeft verstrekkende gevolgen voor alle betrokkenen. Giovanna komt uiteindelijk in een psychiatrische inrichting terecht, waar haar vader de enige is die haar dagelijks bezoekt. Delia laat haar dochter in de steek en kan het niet opbrengen haar dochter ook maar één keer te bezoeken.

De film is gedraaid in fraaie warme bruintinten die overtuigend het betrokken tijdsbeeld neerzetten. Het verhaal is zorgvuldig opgebouwd, maar er zijn niettemin meerdere momenten waarop het wat voortkabbelt en zijlijnen in het scenario worden gebruikt die weinig toevoegen, zoals wanneer de gebeurtenissen aan het einde van de Tweede Wereldoorlog met betrekking tot de buurman. Het einde van de film doet wat gekunsteld aan, maar doet geen afbreuk aan het geheel. 

Centraal thema in de film is de obsessieve vader-dochter relatie. In feite is Giovanna slachtoffer van haar vader. Die complexe situatie is overtuigend uitgewerkt.  Vooral de vertolking door Silvio Orlando is sterk. Hij werd voor zijn rol als Michele tijdens het Filmfestival van Venetië 2008 bekroond met de Coppa Volpi voor Beste Acteur. Ook Alba Rohrwacher zet als Giovanna een sterke prestatie neer, vooral in de periode van haar verblijf in de psychiatrische inrichting.