Na de spetterende openingsscène met een interessant gevecht waarbij de mysterieuze Jone (Dan Chupong) gebruik maakt van dynamietstaven, die hij op zijn vijanden afschiet en zelf berijdt, is het even afwachten hoe succesvol de humor van ‘Dynamite Warrior' zal zijn en hoe vlot het tempo zal zijn. Zo zijn simpele grappen met lilliputters flauw en lijken de vechtcapaciteiten van de reusachtige bruut met de boomstronken vooral indrukwekkend over te komen door flinke, basrijke knallen op de soundtrack. Maar dan valt alles in elkaar en blijkt ‘Dynamite Warrior' een leuke mix te zijn van humor, actie, en fantasy.

‘Dynamite Warrior' kent wel enige "gory" momenten, met afgehakte ledematen en bloedfonteinen uit de nek, maar bestaat toch vooral uit rauwe thaiboksactie, vergelijkbaar met het werk van Tony Jaa in ‘Ong Bak' en ‘Honour of the Dragon'. Chupong is niet zo getalenteerd als Jaa, en leunt erg op het karakteristieke knietje om zijn tegenstanders te verschalken, maar is toch vaak een genot om naar te kijken. En de shots van zijn spectaculaire vechtkunsten tonen wederom aan dat Muay Thai (thaiboksen) een filmisch interessante vechtsport kan zijn. En de dynamietstaven zorgen voor een aantrekkelijke toegevoegde waarde.

Even heeft de film zelfs een spannende, Burtoneske horrorsfeer wanneer een demon in zijn tempel moet worden opgezocht, maar pas ontmoet kan worden wanneer het donker is. Tegelijkertijd wordt dit ook weer op humoristische wijze ingezet wanneer Lord Waeng droog een paar uur aan het wachten is op dat bewuste moment. En Waeng blijkt komisch vaak erg effectief te zijn. Hoewel gemakkelijk, is zijn spraakgebrek vaak grappig, evenals zijn dommige en kleinzerige gedrag.

De fantasievolle elementen en humor zorgen uiteindelijk voor het succes van ‘Dynamite Warrior'. Pulpy slow motion shots van de held die zich opmaakt voor de strijd en van "liefdesobject" Sao, met haar wapperende haren en verleidelijke blik, zijn leuke knipogen naar b-films. En geinige verhaalelementen als het menstruatiebloed van een maagd dat nodig is voor het opheffen van magie, waarbij Jone steeds in de buurt van Sao te vinden is, wachtend op het moment dat ze ongesteld wordt, werken goed op de lachspieren. Daarnaast is de actie in orde en zijn de acteurs prima gecast. ‘Dynamite Warrior' is een vermakelijke, originele actiefilm die Thailand als filmland weer eens goed op de kaart zet.   

'Dynamite Warrior' is een prent van Thaise makelij, een werkje dat duidelijk inspiratie put uit de zeer succesvolle vechtfilm 'Ong Bak' (2004). We hebben hier, eufemistisch uitgedrukt, te maken met een voor westerse begrippen nogal onconventioneel epos. Het verhaal speelt zich af in het premoderne Thailand en richt zich vooral op de heldhaftige daden van Jone Bang Fai, beter bekend als de Dynamite Warrior. Dit personage is een soort Aziatische Robin Hood, een barmhartige bandiet die buffels steelt van de rijken of ander gewetenloos geboefte en de dieren vervolgens aan arme en behoeftige keuterboertjes schenkt. Zijn wapens: een imponerend arsenaal aan oosterse vechttechnieken en manshoge dynamietstaven. Naarmate het verhaal zich verder ontvouwt, ontwikkelt een edelman zich tot de belangrijkste vijand van onze explosieve held. Dit heerschap huurt een bende in die zich moet toeleggen op de diefstal van alle buffels in de regio. Het doel van deze actie: het overbodig maken van de buffels, zodat de Thaise boeren verplicht zijn om een dure tractor te kopen en zo de kas van de snode edelman te spekken.

'Dynamite Warrior' is een film die een nogal ruimdenkende blik vereist. Gigantische dynamietstaven die vrolijk in het rond vliegen, excentrieke magiërs, een bizarre mengelmoes van stevige en cartoonesk aandoende beukpartijen, gevechten die reiken tot aan de boomtoppen of door apen en tijgers bezeten mannen met superkrachten, het zijn allemaal zaken die je voor lief moet kunnen nemen. Liefhebbers van op de realiteit gestoelde prenten zullen aan 'Dynamite Warrior' dan waarschijnlijk ook een broertje dood hebben. Maar hoe is het met de kwaliteit van deze film gesteld? De plot is flinterdun en vormt slechts een bescheiden kapstok voor de talrijke actiescènes. De gevechten zijn over het algemeen zorgvuldig georchestreerd. Het is duidelijk dat de meeste gevechtskunstenaars die in 'Dynamite Warrior' voor het voetlicht treden geen hobbyisten of gemankeerde amateurs zijn. Wat wel opvalt is het contrast tussen bepaalde knokscènes: soms heb je het idee dat je naar een Thaise uitvoering van Bud Spencer en Terence Hill zit te kijken, even later vloeit het bloed rijkelijk en worden zonder gêne botten gekraakt of schedels ingeslagen. De karakters zijn vrijwel zonder uitzondering eendimensionale typetjes. Vileine, stripachtige slechteriken en voorgebakken heldentypes. De computereffecten zijn niet van een al te hoog niveau, wat de film toch soms een beetje een amateuristische uitstraling geeft.

Kijkers die een tweede 'Ong Bak' verwachten, zullen na het zien van 'Dynamite Warrior' waarschijnlijk teleurgesteld afdruipen. De film is zeker geen hemelbestormend meesterwerk en brengt weinig nieuws onder de zon. Als je echter van bombastische actiespektakels, martial arts en een stevige portie (bedoelde en onbedoelde) malligheid houdt, is deze film nog wel een kijkbeurt waard.