Sinds de opleving in het genre die tienerhorrorfilms zoals ‘Scream' en ‘I Know What You Did Last Summer' veroorzaakt hebben, schieten genregenoten als paddenstoelen uit de grond. Na het zoveelste deel van deze doorgaans voorspelbare films werd het een tijdje rustiger in het genre. Maar wie denkt dat het helemaal gedaan is met de teen horror, heeft het mis. De kijkers van de ‘Scream'-generatie zijn inmiddels ouder en wijzer geworden, maar de nieuwe generatie tieners kan hun lol op met ‘Sorority Row'!

De vriendschapsband tussen de leden van studentenvereniging Theta Pi is zo hecht, dat de meiden zich als zussen voelen. Ze zijn er altijd voor elkaar en nemen het altijd voor elkaar op. Vriendschap voor het leven dus. Totdat de meiden een grote fout maken. Ze willen een ex-vriendje van een van hen goed te grazen nemen. Ze laten hem denken dat hij een moord heeft gepleegd. Dan gaat het echter serieus mis en blijkt Megan echt dood te zijn. In totale paniek besluiten de meiden om het lijk te dumpen en er nooit meer over te praten. Cassidy is het niet eens met deze beslissing maar wordt gedwongen om mee te gaan met de rest. Dit betekent wel dat de vriendschap zijn beste tijd heeft gehad. De meiden worden echter gedwongen weer bij elkaar gebracht, als blijkt dat er iemand rondloopt die hen allemaal wil vermoorden. Zijn ze op tijd om de moordenaar te stoppen?

Het idee van deze film zal de originaliteitprijs niet winnen. Het is dan ook een remake van de film ‘The House on Sorority Row' (1983) en recenter lijkt het ook op ‘I Know What You Did Last Summer' (waarbij een lijk gedumpt wordt en er vervolgens slachtoffers vallen onder de jongeren die de eerste moord wilden verdoezelen). Echt erg is dat hier niet, het verhaal is immers niet het belangrijkste in dit genre en voor de doelgroep op wie regisseur Stewart Hendler zich richt, is het waarschijnlijk allemaal vrij nieuw. Als je dit in acht neemt is ‘Sorority Row' helemaal niet zo'n slechte film. De jonge acteurs brengen het er goed vanaf, ook de dochter van Bruce Willis en Demi Moore, Rumer Willis, laat zien dat ze kan acteren. Er zitten meer dan voldoende schrikmomenten in die je doen opschieten uit je stoel en de moordscènes zijn behoorlijk gruwelijk: met name de moord met de drankfles in de mond is om van te kokhalzen. En dat is toch vaak een reden voor de liefhebbers om te gaan kijken.

Ook voor de niet-liefhebbers van tienerhorror, is het sarcasme in de dialogen erg leuk, vooral de heerlijke one-liners van de bitchy Jessica (‘Goh, ze ziet er niet zo goed uit' over het lijk van hun vriendin). Op sommige momenten lijkt het erop alsof de regisseur een subtiele knipoog geeft naar dit hele genre.

Over het algemeen is ‘Sorority Row' een aardige film. Je moet wel een liefhebber zijn van het genre, of in de puberleeftijd zitten en nog niet bekend zijn met dit soort films, om er echt van te kunnen genieten, maar toegegeven; zelfs al is het niet helemaal jouw ding, zul je toch moeten bekennen dat het goed in elkaar zit, met aardige acteurs en zélfs met de nodige humor.