Otfried Preußler schreef in 1971 zijn legendarische jeugdboek ‘Krabat', winnaar van de zilveren griffel en in Nederland bekend onder de naam: ‘Meester van de zwarte molen'. Dat het boek nooit eerder is verfilmd zal te maken hebben met het thema van het verhaal; zwarte magie. Het verhaal is nu eenmaal zo geschreven dat menig ouder niet gecharmeerd zal zijn van het duistere karakter van het verhaal en met name de moorden en zelfmoordpogingen.

Een boekverfilming kampt altijd met een grote druk. Zullen de liefhebbers van het boek de film ook kunnen waarderen? Helaas voor regisseur Marco Kreuzpaintner, maar hij faalt in de uitwerking en weet daardoor nooit de sfeer van het boek te evenaren.

Krabat (David Kross) wordt knecht van de meester van de zwarte molen. Samen met elf andere knechten wordt hij niet alleen in het molenaarsvak, maar ook in zwarte kunsten onderwezen. Langzaam maar zeker wordt het Krabat duidelijk dat de zwarte magie om grote offers vraagt. Wanneer Krabat verliefd wordt besluit hij om weg te lopen maar de molenaar is niet van plan Krabat te laten gaan..

Ondanks de vele magische momenten die de film bevat, kan hij maar niet betoveren. Dit is vooral te wijten aan het ontbreken van de uitwerking van de karakters. Door Krabats tweede jaar van het werk op de molen nauwelijks in beeld te brengen, mis je nou net de essentie van het hele verhaal: de persoonlijke ontwikkeling van Krabat en hoe hij tot de belangrijke keuzes komt die hij in het derde jaar moet maken. Over de andere knechten kom je bijna niks te weten waardoor het wat kunstmatig aandoet. De keuze voor een snelle magische avonturenfilm is logisch, maar dat betekent niet dat het overige minder interessant is. Doordat de uitwerking niet goed is, wil de film nooit goed van de grond komen en wordt het ondanks alle pogingen nooit echt spannend. De beelden zijn daarentegen prima verzorgd met mooie opnames van de natuur en prachtige geconstrueerde dorpjes.

Om aan te geven dat Krabat inmiddels een langere tijd op de molen werkt, wordt hij van een snorretje voorzien. Het blijft een raadsel dat niemand van de grime iets heeft gezegd over deze bijna belachelijke vertoning. David Kross acteert (in tegenstelling tot in ‘The Reader') toch al niet fantastisch en met dit snorretje verliest hij ook nog eens alle geloofwaardigheid. Daniel Brühl is een acteur die zich in de laatste jaren stormachtig heeft ontwikkeld en zijn acteerprestatie als medeknecht en vriend Tonda is wederom prima.

Voor de jongere kijkers kan het een (te) spannende film zijn en de film is zeker niet weggelegd voor zeer jeugdigen. Wanneer je de keus hebt, pak het boek en laat je meevoeren met het prachtige verhaal. De film heeft deze bij lange na niet kunnen overtreffen.